Democratie en vrede

De theorie van de democratische vrede stelt dat democratieën uit zichzelf vredelievend zijn. Wat de binnenlandse politiek betreft, worden beslissingen immers genomen op basis van procedures en consensus, niet met geweld of dreiging van geweld. Geprojecteerd naar het internationale toneel, zouden democratieën volgens dezelfde principes ook geen oorlog voeren met elkaar. Het Vredesinstituut, zelf verbonden aan het Vlaams Parlement, neemt deze relatie tussen democratie en vrede onder de loep.

In een democratische samenleving zorgt de balans van de institutionele politieke structuur (de wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht), gecombineerd met een cultuur van overleg, voor een robuust vredesdividend. De samenleving en haar burgers plukken hiervan de vruchten. Toch roept de relatie tussen democratische politieke structuren en vrede ook vragen op. Is het ideaalbeeld van de democratische vrede niet meer retoriek dan realiteit? Wat als democratieën met geweld ook andere landen hun systeem willen opleggen? In hoeverre participeren burgers echt in de besluitvorming over oorlog en vrede? En wat is de rol van die 'vierde macht', de media?

Het Vredesinstituut onderzoekt de relatie tussen democratie en vrede via verschillende invalshoeken. Er is aandacht voor de geschiedenis van de democratische vrede, theoretische ontwikkelingen, beeldvorming in de media en het perspectief van burgers.

Voor publicaties van het Vredesinsttuut in externe journals over democratie en vrede, klik hier.

Factsheets

Publicaties

Overzicht van alle publicaties